سیاست مداران زیادی را نمی شناسم که حاضر باشند در اوج محبوبیت و مقبولیت از قدرت صرف نظر کنند. قولی معروف می گوید: آخرین چیزی که از قلب مومن خارج می شود حب جاه است.
ذات «قدرت» پدیده غریبی است؛ بعضی ها آن را اساسا مذموم می دانند و بعضی در مقابل آنرا راه نجات بشر قلمداد کرده اند. در هر حال «قدرت» پدیده جذابیست که فلاسفه، عرفا و جامعه شناسان به طور جدی به آن پرداخته اند.
در دنیای امروز اما آنچه سیاست ورزی از آن غافل مانده، «فضیلت و اخلاق» است. به طوری که اینک «فضیلت» و «سیاست» دو مقوله غیرقابل تجمیع و ماهیتا متضاد تلقی می شوند و اکثرا معتقدند که با آمدن سیاست دیگر از فضیلت واخلاق خبری نخواهد بود. شنیده ایم که از قدیم هم گفته اند: سیاست پدر و مادر ندارد.
ولی امام و انقلاب اسلامی آمدند تا گفتمان دیگری را مطرح کنند: می توان سیاست ورزی کرد و سالم ماند، می توان در سیاست به دروغ و تزویر و وعده های توخالی متوسل نشد، می توان حکومتی مبتنی بر صداقت با مردم، شفافیت، پاسخگویی، آزادی بیان و تحمل نقد داشت. اصلا قرار بود جمهوری اسلامی بر همین مدار بچرخد و تجربه نوینی باشد که البته در بعضی ادوار هم اینگونه شد.
ولی به خاطر هراس و نگرانی از فاصله و دوری با چنین موازینی بود که اصلاحات شکل گرفت و اصلاح طلبان به امید برقراری ارزش های اصیل برآمده از انقلاب به عرصه آمدند. اصلاح طلبان اگر چه همواره به تضعیف ارزش ها و تزلزل در مقابل دشمن متهم شده و مورد تخریب قرار گرفتند، اما همه منصفان شاهد بوده اند که رییس جریان اصلاحات در همه فراز و نشیب ها بیشترین پایبندی به اخلاق و اصول و ارزش ها را درعمل نشان داد. خاتمی فضیلت را با سیاست آمیخت و عاقبت به خیر شد و جامعه فردای ما باید به سیاستی از نوع خاتمی بیاندیشد.
به یاد دارم در مراسم تحلیف رییس جمهور جدید و تودیع آقای خاتمی در تابستان 84، یکی از سران قوای کشور به من گفت: خانم ابتکار، دعا کن من هم موقع رفتن مثل آقای خاتمی عزتمند و عاقبت به خیر شوم.
اکنون برای ما، انصراف خاتمی آمیزه ای از تلخ و شیرین است. «تلخ» از بابت علاقه ای که مردم و به ویژه جوانان به او دارند و رفتنش به آنها گران می آید و «شیرین» از آن بابت که در سپهر سیاست ایران، «فضیلت و اخلاق» درخشید. درخششی امیدبخش و احیاء کننده این باور که هنوز هستند کسانیکه قول و عمل آنها از یک سنخ باشد.
اینک
با گفتمان تغییر شرایط کنونی، با اعتقاد به حقانیت جریان فکری اصلاحات، با
پذیرش هزینه ها و با عقل و سلحشوری تلاش می کنیم امیدوارانه، صفوف خویش را
هر چه پیوسته تر و گسترده تر سازیم که: آینده جهان از آن مصلحان است.




